Telewizja cyfrowa jest to metoda transmisji sygnału telewizyjnego w postaci cyfrowej do abonenckich set-top'ów cyfrowych. Dzięki cyfrowej kompresji obrazu i dźwięku możliwa jest transmisja kilkakrotnie większej ilości programów telewizyjnych niż w przypadku telewizji analogowej przy wykorzystaniu podobnego pasma. Telewizja cyfrowa nadawana jest zgodnie ze standardem DVB (Digital Video Broadcasting). Reguły DVB są ujęte w postaci odpowiednich norm ETSI, kompresja danych fonicznych odbywa się zgodnie ze schematem MPEG lub MPEG-2, kompresja danych wizyjnych - MPEG-2, MPEG-4 AVC, SMPTE VC-1.

System cyfrowej transmisji sygnałów radiowo-telewizyjnych w sieciach kablowych umożliwia dystrybucję sygnałów pochodzących z dowolnej sieci szkieletowej IP, satelitarnej, ATM, SDH. Operator może tworzyć własne, tematyczne bukiety programowe kierowane do określonych grup odbiorców, które budowane są w oparciu o aktualne potrzeby odbiorców. Dzięki wysokiej jakości treści cyfrowej możliwe jest wdrożenie usługi typu PPV - (płać i oglądaj) umożliwiającej obejrzenia danej pozycji programowej lub relacji z wydarzeń sportowych, po uiszczeniu odpowiedniej opłaty. Dzięki temu abonent może wybrać i zapłacić za program, który go interesuje. Inną rodzaj usługi stanowi VOD - (video na żądanie), dzięki czemu odbiorca ma szeroki wybór pozycji filmowych z biblioteki operatora oraz dostęp do wielu funkcji umożliwiajacych manipulowanie kanałem programowym.

System telewizji cyfrowej umożliwia:

• przenoszenie znacznie większej ilości programów w tym samym paśmie dosyłowym jak dla telewizji analogowej
• transmisję sygnałów cyfrowych za pośrednictwem protokołu IP co umożliwia wykorzystanie dwukierunkowych połączeń między stacjami czołowymi
• poszerzenie podstawowej oferty programowej o atrakcyjne aplikacje multimedialne
• wdrożenie usług telewizji interaktywnej
• wysoką jakość przenoszonych sygnałów obrazu i dźwięku, możliwość nagrywania i odtwarzania transmitowanego strumienia
• dołączenie dodatkowych serwisów interaktywnych i usług multimedialnych np. przeglądanie stron internetowych, dostęp do poczty elektronicznej, korzystanie z serwisów informacyjnych, prognozy pogody w różnych miejscach na świecie, itp
• możliwość dodawania zawartości informacyjnej np. przewodnika po programach (EPG), wyszukiwarki czy opisów nadawanych audycji
• interakcję z zewnętrznym systemem bilingowym

Wprowadzenie usługi telewizji cyfrowej wymaga doposażenia istniejącego systemu transmisji danych dodatkowych urządzeń umożliwiających dystrybucję strumieni cyfrowych przenoszących obraz, dźwięk i dane w sieciach operatorów kablowych. Źródłem takiego sygnału może być stacja satelitarna bądź naziemna, a także strumienie pochodzące z serwerów wizyjnych lokalnego operatora kablowego. W skład takiego systemu wchodzi Stacja Czołowa gdzie następuje odbiór strumieni z różnych źródeł transmisyjnych. Służą do tego m.in. cyfrowe dekodery satelitarne (IRD) przeznaczone do odbioru kodowanych i nie kodowanych programów satelitarnych nadawanych w standardzie MPEG DVB.

Transmisja programów telewizji cyfrowej odbywa się dzięki zastosowaniu zaawansowanej technologii kompresji obrazu MPEG, która umożliwia przekaz wielokrotnie większej ilości kanałów w cyfrowej jakości dźwięku i obrazu oraz realizację różnorakich usług interaktywnych. W procesie przetwarzania sygnału dla dalszej transmisji w sieci kablowej uczestniczą enkodery wykorzystujące najnowszą technikę kompresji obrazu oraz multipleksery, dzięki którym operator może przygotować własny bukiet programów dołączając lokalne informacje reklamowe, przewodnik po programach itp.

Kluczowym elementem telewizji cyfrowej jest system dostępu warunkowego (Conditional Access System). Odpowiednie zabezpieczenie zawartości poprzez skomplikowany algorytm szyfrowania gwarantuje ochronę przed kradzieżą usług. Systemy telewizji cyfrowej zgodne z DVB wykorzystują standardowy mechanizm szyfrowania CSA (Common Scrambling Algorithm). Metoda generowania kluczy deszyfrujących jest zależna od dostawcy systemu dostępu warunkowego - wykorzystuje się w tym celu karty chipowe (SmartCard) bądź wbudowane procesory deszyfrujące (Embedded Security Chipset). Obecnie dostępna jest na rynku szeroka gama systemów dostępu warunkowego: Conax, Irdeto, NDS, Cryptoworks, Viaccess, Nagravision i in.

Serce przetwarzania i dystrybucji sygnałów cyfrowych w sieciach kablowych stanowi brama medialna, która pełni funkcję modulatora, upconveretra i w zależności od potrzeb może być także wykorzystywana jako element szyfrujący dystrybuowanego sygnału. Elementem niezbędnym do odbioru cyfrowej telewizji jest set-top cyfrowy instalowany po stronie abonenta, który umożliwia odbiór strumieni cyfrowych z systemem kontroli dostępu, dekodowanie strumieni programowych, oraz obsługę aplikacji zarządzanych przez operatora sieci (PPV lub VOD).

PRODUKTY

Architektura systemu telewizji cyfrowej